ปฎิทินตั้งโต๊ะที่อยู่ตรงหน้าถูกพลิกเปลี่ยนเดือนมา 6 -7 ครั้งเเล้ว เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปครึ่งทาง          

แน่นอนว่าอะไรๆรอบตัวย่อมเปลี่ยนแปลงไป มีสิ่งที่เพิ่มขึ้นเเล้วมีสิ่งที่ลดน้อยถอยลง

     บนโต๊ะตัวเก่าเริ่มมีฝุ่นจับ คอมพิวเจอร์ตัวเก่งยังตั้งอยู่ที่เดิม กองกระดาษที่สูงเพิ่มขึ้น

บางทีเราก็มองแต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า จนลืมนึกถึงบางอย่างไป

 

     ไม่ใช่ให้โหยหาอดีต แต่เป็นการกลับไปมองวันวานเหมือนภาพยนต์สักเรื่อง ละครสักฉาก กวาดสายตาหาว่า ระหว่างทางมีอะไรหล่นหายไปบ้างไหม

หลายๆคนมักบอกว่า พอเราโตเป็นผู้ใหญ่และความเป็นเด็กหดหายไป ชีวิตเราจะไม่สนุกเหมือนเคย

แต่ความเป็นผู้ใหญ่กับเด็กไม่น่าจะเป็นเพียงอายุที่ต่างกัน

   ลองกักเก็บความเป็นเด็กเอาไว้ในหัวใจใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่ให้สนุก สร้างสรรค์และมีจินตนาการเต็มเปี่ยม

เท่านี้คุณก็จะยิ้มได้กับทุกอย่าง

อย่าลืมตัวคุณเมื่อครั้งยังเยาว์นะค่ะ เพราะเค้านั่นล่ะที่จะช่วยให้คุณมองอะไรหลายๆอย่างได้รื่นรมย์มากขึ้น         

credit: ss#6  06/06