"...*ZEDA*...@

อ่านกันนิดนึงนะค่ะ ก็ไม่ได้มีอะไรมาก แค่อยากจะบอกเพื่อนๆ และผู้ที่บังเอิญผ่านไปมา ว่าเราคงจะไม่ได้อัพ Space นี้เเล้ว ด้วยความช้าของการใช้งาน และความเป็นคนที่ขี้เกียจอัพSpace จึงคิดว่าคงไม่ได้มีโอกาสในการอัพอีก เราเลยจะฝากลิ้งบลอกของที่อื่นเอาไว้เผื่อเพื่อนๆจะอยากเเวะเข้าไปทักทายกันได้นะค่ะ อ๋อ...บลอกบางที่เราก็ไม่ได้ตั้งใจสมัคร และก็อย่างที่บอกไว้ว่าเป็นคนขี้เกียจอัพบลอกถ้าเข้าไปเยี่ยมเเล้วไม่ค่อยเจอก็คิดซะว่าเป็นเรื่องปกตินะค่ะ

 

 

Exteen TruLife_MiniHome Sanook_Minihome Blog_Sanook

 

 

นานมาแล้ว มีเด็กผู้หญิงคนหนึงที่เฝ้าใฝ่ฝันที่จะเป็นนักออกแบบ เธอสร้างสรรค์สิ่งต่างๆที่เธอได้พบเจอ วันหนึ่งเธอคิดที่จะออกแบบกล่องใส่ของ เธอเริ่มจากการออกแบบรูปร่างกล่อง แต่คิดเท่าไหร่เธอก็คิดไม่ออกว่ากล่องนั้นควรจะมีรูปร่างยังงัย

"พี่กระดาษๆ พี่คิดว่าหนูควรจะวาดอารัยดีล่ะ ทำยังงัยถึงจะกลายเป็นกล่องที่แข็งเเรงได้"

"หนูลองเดินไปหาดูลังใส่ของหลังบ้านดูซิ ชั้นเห็นมันแบกชั้นเเละเพื่อนๆมามันเเข็งเเรงดีนะ" กระดาษขาวตอบเด็กหญิงคนนั้น

ว่าเเล้วเด็กผู้หญิงก้อเอากล่องหลังบ้านมาและพยายามที่จะตัดกระดาษของตนเพื่อที่จะเลียนแบบ

"มันไม่เเข็งเเรงเลยแหะ"

"งั้นเจ้าก็ใช่เจ้าลังนั่นเลยซิมันเเข็งเเรงดีออก" ดอกไม้ที่อยู่ริมหน้าต่างเอ่ยขึ้น

"จริงซิเนอะ อืมมมม....แล้วทำไงต่อดีล่ะ"

"ข้าว่ามันยังไม่ค่อยสวยเลยอ่ะ เจ้าลองเอาดอกไม้ริมหน้าต่างดอกนั้นมาตกแต่งซิ ข้าว่ามันสวยดีนะ" สีเทียนที่อยู่ในกล่องพยายามเสนอกความคิดเห็น

ว่าเเล้วเด็กน้อยก็ไม่รีรอ คว้ามีดตัดดอกไม้ดอกนั้นทันที

 "อืมม...มันยังขาดอารัยอยู่ดีแหละ"

"งั้นเจ้าก็ลองเอาสีมาระบายดูซิ"ยางลบเสนอ

เด็กหญิงระบายเเล้วระบายเล่า

"โอ้ยย...ระบายจนสีหมดแท่งเเล้วอ่ะ เหมื้อยไปหมดเเละ ยังไม่เห็นสวยเลย ลบออกให้หมดเเล้วกัน"

เด็กน้อยลบแล้วลบเล่า ลบจนยางลบหมดก้อน เช่นเดียวกับความพยายามของเด็กน้อยก็หมดไป แต่ขณะที่เด็กน้อยลุกขึ้นกำลังจะเดินออกไปนั้น เสียงเล็กๆเสียงหนึ่งเล็ดลอดออกมา

"เจ้าถามหมดทุกคนเลียนแบบหมดทุกอย่าง แล้วเราล่ะ เจ้าจะไม่ถามเราที่เป็นใจของเจ้าเองบ้างเหรอ"

    การออกแบบต้องอาศัยพื้นฐานความรู้ เวลา ความเอาใจใส่ ช่างสังเกตของนักออกแบบการเอาเยี่ยงไม่ใช่การเลียนแบบ การยอมรับคำติชมพิจรณาด้วยหัวใจเเละสมองนี่ถือเป็นจรรยาบรรของนักออกแบบทุกสาขา เเละที่สำคัญการใส่หัวใจและความรักให้กับชิ้นงาน 

 

 

     ปฎิทินตั้งโต๊ะที่อยู่ตรงหน้าถูกพลิกเปลี่ยนเดือนมา 6 -7 ครั้งเเล้ว เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปครึ่งทาง          

แน่นอนว่าอะไรๆรอบตัวย่อมเปลี่ยนแปลงไป มีสิ่งที่เพิ่มขึ้นเเล้วมีสิ่งที่ลดน้อยถอยลง

 

     บนโต๊ะตัวเก่าเริ่มมีฝุ่นจับ คอมพิวเจอร์ตัวเก่งยังตั้งอยู่ที่เดิม กองกระดาษที่สูงเพิ่มขึ้น

บางทีเราก็มองแต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า จนลืมนึกถึงบางอย่างไป

 

     ไม่ใช่ให้โหยหาอดีต แต่เป็นการกลับไปมองวันวานเหมือนภาพยนต์สักเรื่อง ละครสักฉาก กวาดสายตาหาว่า ระหว่างทางมีอะไรหล่นหายไปบ้างไหม

หลายๆคนมักบอกว่า พอเราโตเป็นผู้ใหญ่และความเป็นเด็กหดหายไป ชีวิตเราจะไม่สนุกเหมือนเคย

แต่ความเป็นผู้ใหญ่กับเด็กไม่น่าจะเป็นเพียงอายุที่ต่างกัน

   ลองกักเก็บความเป็นเด็กเอาไว้ในหัวใจใช้ชีวิตแบบผู้ใหญ่ให้สนุก สร้างสรรค์และมีจินตนาการเต็มเปี่ยม

เท่านี้คุณก็จะยิ้มได้กับทุกอย่าง

อย่าลืมตัวคุณเมื่อครั้งยังเยาว์นะค่ะ เพราะเค้านั่นล่ะที่จะช่วยให้คุณมองอะไรหลายๆอย่างได้รื่นรมย์มากขึ้น         

         

---

credit: ss#6  06/06

คนที่มีความสุขที่สุดในโลก คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ร่ำรวย คนที่มีความสุขที่สุดในโลกไม่ใช่คนที่ประสบความสำเร็จ แต่คนที่มีความสุขที่สุดในโลกคือ คนที่มีความสบายใจเท่านั้นเอง และความหมายของความสบายใจ คือ

หนึ่ง เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น เชื่อว่าคุณมีดี คุณน่าคบหา และคุณทำได้

สอง รู้จักตัวเอง ยอมรับในข้อบกพร่องของตัวเอง และพร้อมจะปรับปรุงเสมอ

สาม ไม่ดื้อดึง ถ้าวันวานคุณเคยทำผิดพลาด คุณก็ยินยอมเปลี่ยนแปลงและรับฟังคนอื่น

สี่ เห็นค่าของตัวเอง คุณไม่คิดว่าตัวเองช่างไร้ค่า คุณจึงมีความสุขในใจเสมอ

ห้า วิ่งหนีความทุกข์ เมื่อรู้ตัวว่าตกลงไปในความทุกข์ คุณก็รีบหาทางหลุดพ้น ไม่จมอยู่กับมัน

หก กล้าหาญเสมอ คุณกล้าเปลี่ยนแปลงและกล้ารับมือกับสิ่งแปลกใหม่หรือปัญหาต่างๆ

เจ็ด มีความฝันใฝ่ เมื่อชีวิตมีจุดหมาย คุณก็จะเดินไปบนถนนชีวิตอย่างมีความหวัง ไม่เลื่อนลอย

แปด มีน้ำใจอาทร คุณพบความสุขในใจเสมอถ้าเป็นผู้ให้แก่ผู้อื่น โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน

เก้า นับถือตัวเอง ไม่ดูถูกตัวเองด้วยการลดคุณค่าและทำในสิ่งที่เสื่อมเสียต่อตัวเอง

สิบ เติมสีสัน สร้างรอยยิ้มให้ชีวิตของคุณและคนรอบข้าง รู้จักหยอกล้อคนอื่น ๆ และตัวเองด้วย



ความสุขนั้นคือพอใจกับวิถีชีวิตของตัวเอง และวางฝันของตัวเองตามกำลังที่ตนทำได้ การได้รับวัตถุและความสำเร็จในหน้าที่การงาน ทำให้คุณพึงพอใจและยกระดับฐานะของคุณเท่านั้น เป็นการสร้างเสริมความสุขเพียงภายนอก และมันมิได้อยู่กับคุณอย่างมั่นคงถาวรตลอดไป เพราะคนเรานั้นย่อมมีความต้องการเพิ่มขึ้นเสมอไม่มีวันหยุดนิ่ง
ความสุขที่แท้จริงเกิดจากข้างในจิตใจของคนเรา และถ้าจิตใจของคุณไม่ว่าง เต็มไปด้วยอารมณ์อันตรายต่าง ๆ ความสุขก็จะเกิดขึ้นได้ยากยิ่ง เพราะความสุขนั้นมักเกิดขึ้นท่ามกลางความสงบเสมอ
ชีวิตของคนเรานั้นไม่ยืนยาวนัก คุณสามารถหาความสุขให้ตัวเองได้ตั้งแต่เดี๋ยวนี้ ไม่ต้องมุ่งหวังยามแก่เฒ่า ค่อยอยู่อย่างสงบสุขอย่างที่หลายคนเชื่อกัน เชื่อเถอะ เราจะสามารถมีความสุขที่สุดในโลกได้ ในตอนนี้ ถ้าเราเริ่มจากตัวเราเอง !!!